In 1899 beschreef een journalist Genk met de bezielde woorden "Er zweeft daar boven het landschap eene poëzie”. De Kempische horizon deed ook de harten van honderden landschapschilders sneller kloppen. Hun talloze schilderijen getuigen dat het geen loze woorden waren.
In de zomer van zijn 160e geboortejaar brengt het Emile Van Dorenmuseum een selectie meesterwerken samen die het landschap en zijn bewoners verbeelden waar ook Emile Van Doren zo van hield. Ze illustreren hoe een klein dorpje op de heide uitgroeide tot een buitengewoon station d’artistes en laten zien hoe er het leven en landschap van alledag meer dan een eeuw lang inspiratie bood aan kunstenaars, van veraf en dichtbij.
Met werk van o.a. Anna Boch, Joseph Coosemans, Edmond de Schampheleer, Joseph François, Agnieta Gijswijt, Jan Habex, Leon Jamin, Ludovic Janssen, Frans Keelhoff, Ferdinand Luigini, Armand Maclot, Maurice Mareels, François Roffiaen, Emile Van Doren, Guillaume Van Strydonck en Isidore Verheyden.
De finissage van de tentoonstelling op zondag 28 september werd opgezet samen met een aantal spoken word - kunstenaars van The Building in Genk. Morena Pascale, Siham Machkour en Maya Daniels brachten elk een performances in en rond het museum geïnspireerd door de tentoonstelling en het landschap. Ruben Schonkeren verzorgde het grafisch ontwerp en integreerde eigen werk tussen de bomen in de museumtuin. Melissa Awouters maakte een riksjafietstocht doorheen Genk met enkele bewoners van het woonzorgcentrum Toermalien, luisterde tijdens naar hun verhaal en liet zich inspireren en plein air tot een gedicht.
De tentoonstelling liep van 22 juni tot en met 28 september 2025.
