2023 - COMPAGNONS DE ROUTE

Een boeiende tentoonstelling van en met het intrigerende werk van Aaron-Victor Peeters (Genk, 1994) en van kunstenaars die hem inspireerden en begeleidden op zijn artistieke pad.

In Compagnons de route ging Aaron-Victor Peeters met zijn eigen schilderijen, tekeningen en installaties in dialoog met het werk van zijn historische en hedendaagse compagnons de route. Hij dook onder in de geschiedenis van de 19de-eeuwe landschapsschilders, het station d'artistes Genck en van zijn eigen landschapschilderende overgrootvader, Camille Raveel. Met een kar, geïnspireerd door deze van Emile Van Doren trok Peeters in de zomer van 2022 op een fysieke en mentale ontdekkingstocht, op zoek naar deze overgrootvader waarover in de familie - mede door zijn vroege dood - weinig bekend was. Peeters realiseerde zich dat niet enkel de zoektocht en het onderweg zijn fundamenteel zijn in zijn kunstenaarsbestaan, maar ook de mensen van toen en nu die hem vergezellen.

In de museumtuin integreerde hij tijdelijk twee sculpturen. MONOLITH symboliseert het kantelmoment waarop we ons vandaag bevinden, waar fossiele brandstof in vraag wordt gesteld en de auto zoals wie die vandaag kennen lijkt te transformeren tot een fossiel van deze tijd. Dit werk is mee geïnspireerd door het monumentale schilderij 'Steenkolenoerwoud' dat landschapschilder Jan Habex in 1945 maakte in opdracht van de mijn van Waterschei. Een voorstudie ervan kan je in het Emile Van Dorenmuseum bekijken. In het steenkooloerwoud dat onze tijd zou verbeelden ziet Aaron-Victor Peeters een versteende wagen staan. Hij vertaalde dit beeld zowel in zijn schilderijen als hier in levende lijve, waar een wagen als monoliet te midden van bomen staat.

De andere sculptuur ONDERWEG NAAR MIJN VADER (VUURTOREN) vertrek vanuit een herinnering die we allemaal (her)kennen: Je zit in de auto, op de achterbank. Het is nacht en je bent op weg naar huis, rijdend over de autostrade. Door het venster zie je het duistere silhouet van het landschap. Onderweg naar Genk is dit de eindeloze heide van de Teut - in de sculptuur verbeeldt door een schilderij van Camille Raveel, de overgrootvader van Aaron-Victor Peeters. Een oranje gloed valt in een vast ritme, bij het passeren van elke straatlamp door de autoruit binnen.

Met werk van Aaron-Victor Peeters in dialoog met Vaast Colson, Koen van den Broek, Karl Philips, Roel Vandermeeren, Frank Vuylsteke, Camille Raveel, Jan Habex, Emile Van Doren, Armand Maclot, François Roffiaen, Ludovic Janssen en Edmond Tschaggeny.