Wat beweegt er in de museumtuin?

Gepubliceerd op donderdag 20 februari 2020 11.39 u.
Het Emile Van Dorenmuseum davert op zijn grondvesten... De tuin ondergaat een grootse metamorfose en straks, wanneer de graaf- en bouwwerken achter de rug zijn, wordt ze een van de mooiste Genkse plekjes om op een prille lentedag te vertoeven.

In de helling naar de Henri Decleenestraat maakt kunstenaar Stijn Cole een watersculptuur, een bronzen kopie op ware grootte van de rotsbedding van de Franse Sautadet-waterval, waar binnenkort water overheen zal klateren, in de richting van de Molenvijver.

Rond de villa werkt een andere kunstenaar, Gert Robijns, aan een imposante constructie die vier seizoenen lang – letterlijk - het landschap zal weerspiegelen. Met deze installatie en een expo met landschapsschilderijen van Hugo Duchateau in het museum, stampt hij het ambitieuze project RESET Emile Van Doren uit de grond.

Beide werken zijn een aanloop naar de volledige herinrichting van de museumtuin tot een aards paradijs voor bezoekers, wandelaars en omwonenden. Het is vooral aan die laatste groep die landschapskunstenaar Rudy Luijters niet wilde vergeten: zijn ambitie is om in 2022 de bewoners van Toermalien hun gedroomde ‘hangplek’ te presenteren, met schaduwrijke en beschutte zithoekjes in een landschap dat lijkt te zijn weggelopen uit een schilderij van Emile Van Doren.