Dit jaar blaast het Emile Van Dorenmuseum 50 kaarsjes uit. Een uitgelezen moment om ook een oude vergissing recht te zetten en De Emiel Van Dorenlaan haar correcte schrijfwijze te geven: Emile Van Dorenlaan.

Daarmee kiest stad Genk bewust voor de officiële schrijfwijze van de landschapschilder Emile Van Doren, de naam die op zijn geboorteakte staat én de naam die hij zelf gebruikte op zijn schilderijen, brieven en documenten.

Historische schrijffout rechtgezet

De schrijfwijze “Emiel” ontstond in de jaren 60 en 70, toen een vernederlandste spelling tijdelijk ingang vond. Die spelling sijpelde ook door in de naam van het toenmalige “Gemeentelijk museum en Kultuurhuis Emiel Van Doren” en later ook in de straatnaam. Vandaag kiest stad Genk ervoor om terug te keren naar de historische en artistiek correcte naam.

“Voor kunsthistorici, verzamelaars en musea is een signatuur van groot belang. Door consequent de correcte schrijfwijze te hanteren, nemen we mogelijke verwarring weg. Tegelijk versterkt dat ook de verdere uitbouw en profilering van het museum," vertelt Harun Solak, schepen van Cultuur.

“Met haar straatnamen vertelt een stad ook wie en wat ze belangrijk vindt om te eren. Dan is het alleen maar correct dat we opnieuw de naam hanteren die Emile Van Doren zelf droeg. Zeker nu het museum na vijftig jaar uitgroeit tot een erkend kenniscentrum voor landschapskunst,” vertelt schepen Solak verder.

Impact voor de buurt

Voor bewoners en ondernemingen verandert er in de praktijk weinig. De huisnummers blijven hetzelfde en ook de postbedeling zal probleemloos verlopen. Bewoners krijgen ruim de tijd om de adresaanpassing administratief in orde te brengen. Voor ondernemingen gebeurt de aanpassing in de Kruispuntbank van Ondernemingen kosteloos.

Straatnaam met een bijzonder verhaal

Stad Genk wil van de gelegenheid gebruikmaken om de geschiedenis van Emile Van Doren opnieuw onder de aandacht te brengen. De schilder speelde een belangrijke rol in het artistieke verhaal van Genk als Station D'artistes  en zette mee de Kempense landschappen op de kaart. Zijn voormalige woning, villa Le Coin Perdu in de Henri Decleenestraat, groeide uit tot het museum dat we vandaag kennen en bezoekers uit binnen- en buitenland ontvangt.

Wist je dat…Emile Van Doren zich ooit verzette tegen de aanleg van de weg die vandaag zijn naam draagt? De huidige Emiel Van Dorenlaan doorkruiste namelijk zijn favoriete schilderplek aan de Staelenvijvers. Wat toen een doorn in het oog van de kunstenaar was, werd later een eerbetoon aan zijn schilderwerk. Binnenkort dus ook met de correcte schrijfwijze van zijn naam: Emile Van Dorenlaan.

De museumcollectie groeit aan, laatst nog met het olieverfschilderij Vue des Flandres (Molenvijver te Genk) van Emmanuel Viérin (1869–1954). Doorheen de tijd was de oorspronkelijke vernislaag echter sterk vergeeld, waardoor het originele kleurgebruik ernstig werd aangetast.

Restauratrice Veerle Stinckens reinigde het schilderij zorgvuldig en gaf zo het oorspronkelijke palet en de lichtwerking opnieuw leven. Ze bracht het reinigingsproces in beeld in een timelapse, waarin je het landschap letterlijk ziet opklaren.

Het schilderij toont een uitzicht over de Molenvijver met een koehoedster en enkele koeien, met de Sint-Martinuskerk aan de horizon. Viérin schilderde dit landschap in de jaren nadat hij, als leerling van Joseph Coosemans, regelmatig en plein air in Genk werkte.
Het schilderij is gedateerd naast de signatuur en wordt gelezen als (18)9O, een vroege fase in Viérins professionele kunstenaarschap.

Het gerestaureerde Vue des Flandres is nog tot 6 september 2026 te bewonderen in de tentoonstelling Dag & Nacht in het Emile Van Dorenmuseum.

De restauratie werd mogelijk gemaakt dankzij de financiële steun van ECRU Erfgoed.